Sophia Bustin
I don't know either

De Concept Oase

----------

Ik verlang naar vervulling en verbinding. Het integreren van het intuïtieve in mijn leven is daarbij een belangrijk proces. 

Gevangen in één heldere gedachte ben ik mijn hartslag en mijn hersenen. Ik voel de structuren van de samenleving en ik ben er één mee. Kort voel ik me begrepen in heldere stilte

-iets wat ik pas bemerk als de ruis me weer omarmd.

----------

Ik ben altijd op zoek geweest. Altijd op zoek naar mijn thuisland. 

Maar ik weet dat ik niks zal vinden. 

Mijn thuis is hier. 

Waarschijnlijk wil ik ook geen antwoord op mijn vragen. 

In mysterie schuilt immers zoveel troost.   

Dus deel ik hier een 'ik ben' en niet meer dan dat.  


Selectie gedichten Sophia Bustin 2013 - 2018 

----------

De Sinusknoop

Verbrande lucht

In mijn longen

In mijn hart

De apocalyps van het einde

En de start  

Hij wist dat ik het nodig had

Om te voelen

Wie ik was

En hoe het zat  

Zo ontstak ik het vuur

Zodat het zou branden

In mijn hart 

----------


Wat is stilte?

Een moment dat staakt?

In de tijd waargenomen

Bevroren

In een beeld dat je raakt?

Op een levend moment 

neergeschoten

Als een vogel in vlucht?

Een sublieme boodschap, 

Das Erhabene

Verhult in tekens en symbolen?

Draait het om de actie? 

Of ligt er meer verscholen?


In een maakbaar beeld 

Zo waar

een verscholen exemplaar


----------

Ik ken een ander die kon

zingen en dansen zonder enig pardon

Hij had geen pijn

geen pijn in de zon

----------